1359941 800x533

Stanislas Dehaene – frá eind til heildar

Grein birtist á mbl.is: Stanislas Dehaene – frá eind til heildar (mbl.is)

Stan­islav Dehaene er einn fremsti fræðimaður heims á sviði heil­a­starf­semi og færniþró­un­ar og er stuðst við kenn­ing­ar hans í verk­efn­inu Kveikj­um neist­ann, sem snýst um að efla læsi í skól­um. Her­mund­ur Sig­munds­son og Ein­ar Gunn­ars­son fjalla í grein sinni um kenn­ing­ar Dehaenes.

Þegar barn stund­ar nám í skóla reyn­ir mikið á hug þess og heila og segja má að kenn­ar­ar séu að vinna með og þjálfa heila nem­enda í skól­an­um. Því er mik­il­vægt að veita því at­hygli hvernig heil­inn þrosk­ast og þró­ast hjá börn­um til þess að þau byggi upp þá færni sem þeim er ætlað að ná. Í þró­un­ar­verk­efn­inu Kveikj­um neist­ann sem starf­rækt er við Grunn­skóla Vest­manna­eyja er stuðst við kenn­ing­ar nokk­urra fremstu vís­inda­manna heims og hafa nokkr­um þeirra verið gerð skil í pistl­um hér í Morg­un­blaðinu.

Að brjóta lestr­arkóðann

Í þess­um pistli vilj­um við vekja at­hygli á ein­um þeirra vís­inda­manna sem Kveikj­um neist­ann styðst við en það er hinn franski Stan­islas Dehaene sem er pró­fess­or við Collé­ge de France og einn fremsti fræðimaður í heim­in­um á sviði heil­a­starf­semi og færniþró­un­ar. Til marks um hve virt­ur vís­indamaður Dehaene er þá hef­ur hann birt á milli 600 og 700 alþjóðleg­ar vís­inda­grein­ar og er með yfir 150.000 til­vitn­an­ir sem þýðir hve oft hef­ur verið vísað í grein­ar hans í öðrum vís­inda­grein­um. Norski nó­bels­verðlauna­haf­inn á sviði lífeðlis- og lækn­is­fræði, Ed­vard Moser, sagði árið 2014 að Stan­islas Dehaene væri sá fremsti í heim­in­um á sviði heil­a­starf­semi og færni (e. brain and sk­ill).

Dehaene er helsti ráðgjafi Frakka á sviði lestr­ar­mála og hafa rann­sókn­ir hans og skrif meðal ann­ars bent á að í lestr­ar­kennslu verður að byrja með bók­stafa-hljóða-kennslu eða hljóðaaðferðina (e. phonics) eins og við köll­um hana. Hljóðaaðferðin, frá eind til heild­ar, er aðferð þar sem unnið er út frá því að heil­inn læri fyrst bók­staf­ina og hljóð þeirra (eind­irn­ar) og í kjöl­farið setji heil­inn sam­an hljóðin í orð. Fyrst tvö og tvö hljóð sam­an, svo þrjú og þrjú, þar næst fjög­ur og fjög­ur o.s.frv. Til út­skýr­ing­ar þá þarf heil­inn fyrst að læra staf­ina „í“ og „s“ og hljóð þeirra til að geta lesið orðið „ís“. Þjálf­un í lestri ger­ir það svo að verk­um að barn nær að lesa sí­fellt lengri orð.

Barn brýt­ur lestr­arkóðann, eins og við köll­um það, þegar það hef­ur náð að tengja sam­an næg­an fjölda bók­stafa við hljóð og get­ur það verið mis­jafnt eft­ir tungu­mál­um hve marga bók­stafi og hljóð þarf að tengja sam­an til að hafa brotið lestr­arkóðann. Því má segja að þegar lestr­arkóðinn hef­ur verið brot­inn, og aðeins þá, hafi grunn­ur­inn verið lagður fyr­ir lestr­ar­nám barns. Þannig er bók­stafa-hljóða-kunn­átta al­ger lyk­ill að því að kom­ast af stað í lestr­ar­námi og þá er mik­il­vægt að við taki mark­viss þjálf­un og aft­ur þjálf­un sem geng­ur út á lest­ur bóka, lest­ur texta, skap­andi skrif, örv­andi málskiln­ings­um­hverfi og fram­sögn.

Norskt stöðumats­próf

Fyr­ir nokkr­um árum vildi ann­ar und­ir­ritaðra (Her­mund­ur Sig­munds­son) skoða stöðu í lestri hjá börn­um sem voru að hefja skóla­göngu í Nor­egi. At­hug­un­in fólst í að skoða hvernig bók­stafa-hljóða-kunn­átta væri hjá börn­um, hvort þau gætu lesið ein­stök orð, lesið setn­ing­ar eða sam­felld­an texta. Her­mund­ur fór í sam­starf með aka­demísk­um fræðimönn­um við kenn­ara­deild há­skól­ans í Þránd­heimi og komst að því að til væri norskt stöðumats­próf, Bokstaf­testen, sem þróað hafði verið árið 1992 af Gretu Of­te­land en hún var kenn­ari í 40 ár í norsk­um grunn­skól­um.

Her­mund­ur hafði sam­band við Gretu og hóf sam­starf við hana og fékk meðal ann­ars að nota stöðumats­prófið henn­ar í tengsl­um við doktor­s­verk­efni eins nem­anda síns. Sam­starfið skilaði þrem­ur vís­inda­grein­um sem birt­ar voru í virt­um tíma­rit­um. Greta býr yfir gríðarlegri reynslu sem lestr­ar­kenn­ari ungra barna. Árið 2002-2003 fylgdi hún eft­ir 530 nem­end­um á þeirra fyrsta skóla­ári og fylgd­ist grannt með þróun lestr­ar­náms þeirra. Eft­ir alla þessa reynslu og upp­lif­un með þúsund­um norskra grunn­skóla­barna er það niðurstaða Gretu að til að brjóta lestr­arkóðann þurfi barn að kunna 18-19 bók­stafi og hljóð (af 29 bók­stöf­um í norska staf­róf­inu).

Nem­end­ur fá þjálf­un

Með verk­efn­inu Kveikj­um neist­ann er ætl­un­in að ein­blína á áður­nefnd­ar aðferðir og gera for­eldra og kenn­ara mark­visst meðvitaða um stöðu barns­ins í lestr­ar­nám­inu. Fyrsti nem­enda­hóp­ur verk­efn­is­ins hef­ur lokið við fyrsta bekk og eft­ir skóla­árið var staðan góð hjá nem­end­um. All­ir nem­end­ur gátu lesið orð, sem sagt höfðu brotið lestr­arkóðann, 96% gátu lesið setn­ing­ar og 88% lesið sam­felld­an texta. Lyk­ill­inn að þess­um ár­angri er mark­viss vinna með aðferðir LESTU-nálg­un­ar­inn­ar sem bygg­ist á hljóðaaðferð, frá eind til heild­ar, í anda Stan­islas Dehaenes. Ann­ar lyk­ilþátt­ur er stöðumat og eft­ir­fylgni þar sem nem­end­ur fá þjálf­un í skól­an­um miðað við færni sína á hverj­um tíma. Nem­end­ur og for­eldr­ar barna í Kveikj­um neist­ann eru mjög vel upp­lýst um hver staðan er hverju sinni hvað varðar að brjóta lestr­arkóðann, ná að lesa orð eða ná að lesa texta. Í fram­hald­inu verður unnið að þróun þess­ar­ar aðferðar með kenn­ur­um, nem­end­um og for­eldr­um og við bæt­ist enn meiri þjálf­un í lestri bóka, skap­andi skrif­um og fram­sögn.

Her­mund­ur Sig­munds­son er pró­fess­or við Norska tækni- og vís­inda­há­skól­ann og Rann­sókn­ar­set­ur um mennt­un og hug­ar­far, Há­skóla Íslands.

Ein­ar Gunn­ars­son er aðstoðarskóla­stjóri við grunn­skól­ann í Vest­manna­eyj­um.